حدود ده سال پیش ، ترانه ی زیبایی از رادیو و تلویزیون - به ویژه رادیو - پخش می شد که انصافا ترانه ی خوش ساخت و زیبایی بود.اسم ترانه سرا و آهنگساز این اثر رو نمی دونم ولی می دونم که توسط دو خواننده و در دو اجرای مستقل ، خونده شده؛ابتدا توسط «مهدی بهزادپور» و بعدها توسط «بهرام حصیری».والبته من همیشه اجرای «مهدی بهزادپور» رو بیشتر می پسندیدم.

     خلاصه ، سالهاس که دیگه این ترانه رو نشنیدم و اثری هم از این ترانه تو هیچ جا ندیدم.اما شاید بخت با من یار بوده که تونستم متن شعرشو از اون دوره تا حالا پیش خودم نگه داشته باشم:

تصنیف:صبح سعادت(نوبت وصل و لقاست)

آهنگساز:محمد رضا موید محسنی

شاعر:مولانا

خواننده: مهدی بهزاد پور(بهزاد)

نوبت وصل و لقاست، نوبت حشر و بقاست

نوبت لطف و عطاست ، بهر صفا در صفاست

درج عطا شد پدید ، غره ی دریا رسید

صبح سعادت دمید ، صبح چه نور خداست

صورت و تصویرچیست ،این شه و این میر کیست

این خرد پیر کیست ، این همه رو پوش هاست

چاره ی رو پوش ها ، هست چنین جوش ها

چشمه ی این نوش ها ، در سر و چشم شماست

هر نفس آواز عشق ، می رسد از چپ و راست

ما به فلک می رویم ، عزم تماشا که راست

ما به فلک بوده ایم ، یارملک بوده ایم

باز هم آنجا رویم ،جمله چو آن شهر ماست

خود زفلک برتریم ، وز ملک افزون تریم

زین دو چرا نگذریم ، منزل ما کبریاست