- به کجا چنین شتابان ؟

گون از نسیم پرسید

- دل من گرفته زینجا

زغبار این بیابان

هوس سفر نداری

- همه آرزویم اما

چه کنم که بسته پایم

- به کجا چنین شتابان

- به هرآن کجا که باشد

به جز این سرا ، سرایم

- سفرت به خیر اما

 تو و دوستی خدارا

چو از این کویر وحشت

به سلامتی گذشتی

به شکوفه ها ، به باران

برسان سلام مارا

     شاید کمتر کسی رو بتونیم پیداکنیم که شعر گون محمد رضا شفیعی کدکنی رو نشنیده باشه . این شعر شعر معروفیه و عبارت (به کجا چنین شتابان) که تو این شعر به کار رفته تقریبا حالت ضرب المثل پیدا کرده و تو مکالمات روزمره هم به کار می ره . این شعر به صورت آهنگین هم دراومده که من تا به حال سه اجرای متفاوتشو شنیدم و تو پست امروز هم هر سه اجرا رو واسه دانلود قرار می دم . امیدوارم که از شنیدنشون لذت ببرید.

دانلود کنید :

سفر - با صدای شهرام ناظری

سفر به خیر - با صدای حبیب

گون - با صدای علیرضا عصار

     «مولای عشق» ، پنج تا آهنگ داره به اضافه ی چهار تا دکلمه ی شعر که مشترکا توسط «عصار» و«مهدی شریفی» خونده شدن. همه ی این آهنگارو تو پست امروز، واسه دانلود می ذارم. البته باید بگم که دکلمه های اول آهنگارو - به علت طولانی بودن و خسته کننده بودن - حذف کردم.

     بالاخره بعد از دو سه سال انتظار،چن ماه پیش آلبوم جدید «علیرضا عصار» - که فکر می کنم شیشمین آلبومش باشه - به بازار اومد.اسم آلبوم «نهان مکن » هس با شعرها یی از«مولانا»،«احمد شاملو»،«شفیعی کدکنی» و چن شعر وترانه از شعرای معاصر.

     من فکر می کنم«علیرضا عصار» با این آلبوم وارد دنیایی دیگه تو عرصه ی موسیقی شده وبه عبارت دیگه بعد از مدتها تجربه، تازه داره شخصیت هنریش شکل می گیره . یعنی به اون چیزی که از اول مد نظرش بوده کم کم داره نزدیک می شه.

ما تو این آلبوم ،با اثری متفاوت نسبت به کارهای قبلی «عصار» مواجه می شیم ؛تو آلبوم های قبلی - البته به جز آلبوم «مولای عشق» - «عصار»،حداقل از دو یا سه شعر«مولانا» استفاده کرده.در صورتی که تو این آلبوم فقط یه شعر از«مولانا» می بینیم وبقیه ی شعر های آلبوم، از شعرای معاصره.برخلاف آلبوم های قبل که ما تک وتوک ،شعرهای ضعیف هم تو کارنامه ی «عصار» می دیدیم تو این کاست، با شعرهایی قوی وتقریبا یکدست روبروییم.به جز شعر«گون» از«شفیعی کدکنی» بقیه ی شعرها فکر می کنم برای اولین بار، تبدیل به آهنگ شدن.

     استفاده از آهنگساز برجسته ای مثل «شهداد روحانی» و فاصله ی نسبتا زیادی که انتشار این اثر با آلبوم قبلی «عصار» داشت کاملا نشون می ده که این خواننده فقط به موندگاری فکر می کنه .البته ، من از یه بنده خدایی شنیدم که «عصار» به خاطر این آلبوم ،زندون هم افتاده!که بعیدم نیس.چون از یه طرف ، یکی از شعرای این آلبوم - یعنی شعر« بن بست» - کاملا سیاسیه واز طرفی ، همون طور که اطلاع دارید مدتی هم سایت این خواننده فیلتر شده بود.

     در هر صورت ،تولد «نهان مکن» و«عصار نو!»رو به تموم طرفدارای موسیقی پاپ، تبریک می گم و امیدوارم که دیگه شاهد کارهای ضعیفی مثل ترانه ی «شکار» تو آلبوم « ای عاشقان» از این خواننده نباشیم.

گاهی مسیر جاده به بن بست می رود                   گاهی تمام حادثه از دست می رود

گاهی همان کسی که دم از عقل می زند             درراه هوشیاری خود مست می رود

گاهی غریبه ای که به سختی به دل نشست     وقتی که قلب خون شده بشکست می رود

اول اگرچه با سخن از عشق آمده آخر                خلاف آن چه که گفته ست می رود

وای از غرور تازه به دوران رسیده ای               وقتی میان طایفه ای پست می رود

هر چند مضحک است وپر از خنده های تلخ     برما هر آنچه لایق مان هست می رود

گاهی کسی نشسته که غوغا به پا کند                  وقتی غبار حادثه بنشست می رود

اینجا یکی برای خودش حکم می دهد             آن دیگری همیشه به پیوست می رود

این لحظه ها که قیمت قد کمان ماست      تیری است بی نشانه که از شست می رود

بیراهه ها به مقصد خود ساده می رسند           اما مسیر جاده به بن بست می رود

خواب آخر

وقتی که خوابی نیمه شب تو را نگاه می کنم

زیبایی ات را با بهار گاه اشتباه می کنم

از شرم سر انگشت تو پیشانی ام تر می شود

عطر تنت می پیچد و دنیا معطر می شود

گیسوت تابی می خورد می لغزد از بازوی تو

از شانه جاری می شود چون آبشاری موی تو

چون برگ گل در بسترم می گسترانی بوی خود

من را نوازش می کنی بر مهربان زانوی خود

آسیمه می خیزم زخواب تو نیستی اما دگر

ای عشق من، بی من کجا تنها مرو من را ببر

من بی تو می میرم نرو من بی تو می میرم بمان

با من بمان زین پس دگر هر چه تو می گویی همان

درخواب آخر ، عشق من در برگ گل پیچیدمت

می خوابم ای زیباترین در خواب شاید دیدمت

هویت

وقتی که ایران هست خلیج ، یعنی فارس                   تاریخ می لرزد از خشم قوم پارس

جز این اگر باشد خلیج ،آبی نیست                   بی سایه ی ایران ، غیر از سرابی نیست

تا میهن کاوه ، تابوت ضحاک است                   این سرزمین از هر اهریمنی پاک است

صدها هزار آرش ،جان در کمان دارند               تیری اگر کاری ست این عاشقان دارند

وقتی هویت را در نام می جوید                     هر بی نشان ، ناپاک ، صد یاوه می گوید

چیزی که در صلح است از جنگ می خواهد     قدرت ، اصالت نیست فرهنگ می خواهد

ما وارث کورش ، فرزند جمشیدیم                             پیروز بی برده ، بت نپرستیدیم

ما ریشه ای دیرین در عشق و خون داریم                ما در شب تاریخ ، تا صبح بیداریم

بغض

بغض نکن گریه نکن اگر چه غم کشیده ای

برای من فقط بگو خواب بدی که دیده ای

اگر که اعتماد تو به دست این و آن کم است

تکیه به شانه ام بده که مثل صخره محکم است

به پای صحبتم بشین فقط ترانه گوش کن

جام به جام من بزن جان مرا تو نوش کن

تو را به شعر می کشم چو واژه پیش می روی

مرگ فرا نمی رسد تو تازه خلق می شوی

تو در شب تولدت به شعله فوت می کنی

به چشم من که می رسی فقط سکوت می کنی