«
حسن فدائیان»،بیشتر با سرودها وترانه های مازندرانیش شناخته شده اما این خواننده ی«محلی خون»!چن تا سرود زیبای فارسی هم خونده که تو این پست قصد دارم معرفی شون کنم:شاید معروف ترین آهنگ این خواننده ، سرودی باشه که تیتراژسریال «میهمان» شد تو سال ۱۳۷۲:
عید آمد وعید آمد،وان وقت سعید آمد برگیر و دهل می زن کان ماه پدید آمد
برخیز وبه میدان رو، در حلقه ی رندان رو رو جانب مهمان رو کز راه بعید آمد...
یکی دیگه از سرودهای «فدائیان»،سرودی بود به اسم«سروآزاد»با شعری از«حمید سبزواری».«سروآزاد»،ملودی زیبایی داشت و آهنگی دلنشین.هنوزم نوای خوش این سرود رو - با وجودی که سالهاس نشنیدمش - توگوشم حس می کنم:
من سروی آزادم ، سرسبزم سراپا موجی بی پروایم ، عزمم عزم دریا
من ابرم بارانم ، اشک آسمانم می بارم می جوشم چون چشمه زهرجا
جانبازی صبورم ، سرشار از غرورم ، پیک پیک نورم
پیغام شهیدان ، جاری در وجودم ، پیدا در حضورم
به نظر من این ملودی زیبا هنوزم جای کار داره و می شه روش ترانه های زیبایی ساخت.
یکی دیگه از سرودهای «حسن فدائیان»،سرودی بود اگه اشتباه نکنم بااسم «باغ بهارآور» با شعری زیبا از«ساعد باقری»:
هرچه می خواهد بگوید، هرکه می خواهد هرچه می خواهد بگوید تلخ یا شیرین
من تو را می گویم ای باغ بهار آور ای نماز آب ها را قبله ای دیرین
من تو را می گویم ای باغی که مبعوثان قصه ی گل کردنت را بارها گفتند
من تو را می گویم ای بالیدنت از خاک؛ باورآنان که بر ماندن برآشفتند
من دعای نیمه شب های دلم این است با تو روز پنجه در آویختن با باد
لحظه تا لحظه درختان راست قامت تر وآتش سبز چمن ها شعله ورتر باد
خواهم ای گل کرده ی داغ زمین ای باغ در پناه دستهای باغبان مانی
بانگ برداری که باری ما نمی خشکیم پشت پاییز و زمستان را بلرزانی
«فدائیان»،سرود دیگه ای داشت به اسم «نجوا» که شعرش تو ذهنم نمونده.اگه اشتباه نکنم تصنیف قدیمی «شدخزان» زنده یاد «بدیع زاده» رو هم بازخوانی کرده بود که انصافا اجرای نسبتا خوبی هم بود.
در مورد سرودهای «حسن فدائیان»، چیز دیگه ای به خاطرم نمی آد. فقط یه درخواست از مسئولین صدا وسیما کشورمون دارم و اون اینکه به جای پخش کردن این همه ترانه وسرود ضعیف ، کارهایی قوی از این دست رو - هرچند سالها از تولیدشون گذشته باشه - به بهانه ی مناسبت های ملی هم که شده از تو آرشیوشون بکشن بیرون و پخش کنن.بلکه از این طریق آرشیوشونم خود به خود گرد گیری بشه!