ترانه: آرزو

آهنگساز: فریدون خشنود

شاعر: فصیح الزمان رضوانی

خواننده : محمد حشمتی

همه هست آرزویم که ببینم از تو رویی

چه زیان تو را که من هم برسم به آرزویی

به کسی جمال خود را ننموده ای و بینم

همه جا به هرزبانی بود از تو گفتگویی

به ره تو بس که نالم ، زغم تو بس که مویم

شده ام ز ناله نالی ، شده ام ز مویه مویی

همه خوش دل اینکه مطرب ، بزند به تارچنگی

من ازآن خوشم که چنگی بزنم به تار مویی

بشکست اگر دل من به فدای چشم مستت

سرخم می سلامت ، شکند اگر سبویی

شوداینکه ازترحم ، دمی ای سحاب رحمت

من خشک لب هم آخر زتو تر کنم گلویی

همه موسم تفرج به چمن روند وصحرا

تو قدم به چشم من نه ، بنشین کنار جویی

دانلود کنید

     یه توضیح:شعر این ترانه از معروف ترین و زیباترین اشعار زبان فارسیه و جالب اینکه شاعراین شعر، فقط به واسطه ی سرودن همین غزل ، تو ادبیات ما موندگارشده.البته ترانه ی «آرزو» هم ترانه ی زیبایی یه و به نظرمن خیلی خوب تونسته حق این شعرو ادا کنه.شاید اگه کمی بیشتر بهش بها داده می شده به یکی از موندگارهای موسیقی ما تبدیل می شد.

     توضیح دیگه اینکه:جدیدا یه اجرای دیگه هم از این غزل و دقیقا هم نام همین ترانه ، توسط یکی از خواننده های جوون «مرکزموسیقی صدا و سیما» تولید شده که من یه بار از رادیو شنیدم ولی راستشو بخواین تعریفی نداشت.