ترانه : داشتم فراموشت می کردم

آهنگساز : ؟

ترانه سرا : ؟

خواننده : رضا صادقی

داشتم فراموشت می کردم اما باز دوباره دیدمت تو غم ها غوطه ور شدم چرا

داشتم فراموشت می کردم اما تا صدات رسید به گوشم شکستم بی صدا چرا

داشتی می رفتی از خیال من ، خزونی بود بهار من ، دیدم تو رو خزونم جون گرفت

این قلب سرد و ساکتم دوباره با نگاه گرم و بی ریا و عاشقت زبون گرفت

چرا دوباره اومدی صدارو جون دادی  گل بهار و  زخم دل دوباره تازه شد

شوق نگاه خسته مو دوباره دوختی آخر ستاره حسرتم بی اندازه شد

یا راحتم کن و واسه همیشه این گل و بکن ز ریشه ، از خیال سرد من برو

یا باغبون شو و بهارو باز نشون بده گلارو تو وجود خسته ام برو

دانلود کنید

     تو پستای قبلی قول داده بودم که بازم در مورد«رضا صادقی» وترانه هاش واسه تون بنویسم.الوعده وفا! 

      امروز می خوام در مورد یکی از قشنگترین ترانه های این خواننده ی خوش صدا- اما به نظر من کمی کج سلیقه -واسه تون بنویسم:

      ترانه ی «ماهی» ترانه خوش ریتم ملایم ودر عین حال غمگینییه. شاعر تو این ترانه از زبون یه ماهی تنها  که توی تنگ اسیر شده  صحبت میکنه. البته تنگ  استعاره اس از دنیای کوچیک اما به ظاهر بزرگ ما!

     به نظر من شعر آهنگ وصدای خواننده  تو ترانه ی «ماهی» همه باهم چفتن. البته قصدم از این حرفا بالا بردن این ترانه تا حد یه شاهکار نیس. بلکه منظورم اینه که می شه به این کار از چشم یه کار جدی ونسبتا حرفه ای نگا کرد.در هر صورت می تونین این کارو گوش کنین.قضاوت نهایی  هم با خودتون.

                                                          متن ترانه: 

ماهی دلخسته منم                     بی کسم وبی هم نفس

خونه ی من تنگه ولی                  فرقی نداره با قفس

تو خونه ی خالی من                     مرده هوای زندگی

دیگه نفسهای منم                        گرفته بوی کهنگی

دستای خشم ماهیگیر           رود  و   واسه م کرده یه تنگ

کی حرفامو گوش می کنه             حرف من خسته ی گنگ

نشسته احساس سکوت              رو تن بی حرارتم

یه روز رها بودم ولی               مرده دیگه جسارتم

تموم لحظه های من                    ساکت وتکراری شده

تو رگهای خشک تنم                  غصه و غم جاری شده

همه بریدن از من و                      تویی که تنها با منی

بیا بیا بی هدفم                                   میون قفل آهنی

                            دانلود کنید ماهی رو با صدای رضا صادقی

      نمی دونم چی شد که یه دفعه «رضا صادقی»سر زبونا افتاد.فقط اینومی دونم تا به خودم اومدم دیدم همه تو کوچه بازار، دارن ترانه ی « مشکی رنگ عشقه» رو زمزمه میکنن.اما همون دفعه اول که این ترانه رو شنیدم فرقی بین اون و ترانه های کوچه بازاری - و البته به نظرمن بی محتوا - حس نکردم.متن کامل ترانه اینه:

مشکی رنگ عشقه مث رنگ چشای مهربونت         مشکی رنگ عشقه مث شبای قلب آسمونت

کی می گه رنگ غم سیاهه رنگ خوش سپیدی کی می گه آبیه رنگ صداقت مشکیه رنگ پلیدی

چرا یه عده ای مشکی رو رنگ غم می دونن            مگه رنگ پر پرستوی عشقو ندیدن

ستاره با قشنگیاش تورنگ شب قشنگه              تموم رنگای دنیا دو رنگن مشکی تا ابد یه رنگه

واسه نوشتن یه رنگی دفتر عاشق                       خط یه رنگ وبی دغدغه ی مشکی قشنگه

من تو رنگ موهای سیاه نازنینم                            چیزی به جز یه رنگی وصفا ودل ندیدم

از زبون عاشقای بیدار شبونه                                       هیچ پلیدی از سیاهی شب نشنیدم

     می دونیم که معمولا تو شعرای عاشقونه از واژه« چشم »زیاد استفاده می شه و به نوعی جزو ملزومات عشق وعاشقیه. ولی این ابراز عاشقی صرفا به خاطر رنگ سیاه مردمک چشم نیس جناب آقای « رضا صادقی»!ولی با این وجود می شه این مصراع رو زیر سبیلی ردکرد.

     تو بیت سوم می خونیم :

چرا یه عده ای ! مشکی رو رنگ غم می دونن

       مگه رنگ پر پرستوی عشقو ندیدن

اولا،این بیت مشکل قافیه داره.ثانیا، از کی تا حالا تموم مردم ایران « یه عده ای» شدن؟جل الخالق!ثالثا،چرا آقای« رضا صادقی »ازبین این همه پرنده «پرستو» رو انتخاب کردن؟ « عقاب» هم پراش مشکیه! تازه «عقاب» بزرگتر وباکلاس ترم هس. والا ما که اولین باره می بینیم «پرستو» نماد عاشقی باشه!دلم به حال کفترای پسر همسایه مون می سوزه!

توبیت ششم می خونیم:

من تو رنگ موهای سیاه نازنینم                  چیزی به جز یه رنگی وصفا ودل ندیدم

      به نظر من پیرمردهاهم باید فخر کنن که توموهای سفید نازنینشون! چیزی به جز یه رنگی وصفا ودل!وجود نداره.جناب «صادقی»! شما واقعا تو موهاتون ، دل می بینین؟!

     تو مصراع آخر «آقای رضا صادقی» زحمت کشیدن و از زبون عاشقای بیدار شبونه ! صحبت کردن؛اگه منظورشون عارف هان، باید عرض کنم جنابعالی درسته که هیچ پلیدی از سیاهی شب از زبان عرفا نشیندین اما عرفا هیچ وقت روز رو هم مذمت نکردن. اصلا تو مذهب ما از عارف به عنوان« زاهد شب وشیر روز» نام برده شده.درسته یانه؟

     آقای « صادقی» سنت شکنی هم رسم ورسوم خاص خودشو داره.تو جامعه ومذهبی که هم توعرفش هم تومذهبش رنگ سیاه مکروه شناخته شده .این حرفا بیش از اندازه باحاله!لابد شما عروسی بستگانتون ، لباس عزا تنتون می کنین!تازه از نظر علمی هم ثابت شده که رنگ سیاه، افسردگی میاره. بد نیس به جای این همه ترانه خوندن بعضی وقتا روزنامه هم بخونین!

     به نظر من، این که مشکی رنگ عشق باشه ویه نفر همیشه لباس مشکی بپوشه بیشتر یه اعتقاد شخصیه وحتما به عنوان یه نظر شخصی قابل احترامه. اما رواج دادن این اعتقاد تو جامعه بی سر و سامون ما فکر می کنین کار عاقلانه ودرستی باشه ؟

     ببینیدآقای «صادقی » من باوجودی که جنس صدای شما رو عالی می دونم وبه قابلیت های صدای شما کاملا آگاهم اما به این ترانه تون شدیدا انتقاد دارم. البته تو یه ترانه ی دیگه تون ،از اینم بدتر عمل کردین وغیر مستقیم گفتین که تو قانون من ،هر کس مشکی رو رنگ عشق ندونه آدم نیس! واقعا که!

     ببین کار به کجا کشیده که روزنامه «رسالت»! هم یه صفحه شو اختصاص داده به نقد این ترانه.

     این آخر کاری یه پیشنهادم به آقای «صادقی»دارم واون اینکه:ایشون به جای این که سالی چن تا کاست بدن بیرون ، بهتره رو ترانه هاشون بیشتر کار کنن و کیفیت کارشون رو بالا ببرن.

     البته چن تا کار خیلی خوب وعالی هم از این خواننده سراغ دارم که به موقعش حتما تو وبلاگ معرفی شون می کنم.