ترانه : خاطره

آهنگساز و خواننده : سیاوش قمیشی

می رم از شهر تو با یه کوله بار از خاطره

دل من مونده پیشت گرچه باهام مسافره

می گذره همراه جاده یاد تو از تو خیالم

توی راه دریغ از ابری که بباره واسه حالم

توی هر گوشه ی این شهر ، دارم از عشق تو یادی

می سوزونه منو یاد دلی که به من ندادی

راه می افتم بی هدف ، مقصد راهو نمی دونم

کاش می شد آروم بگیرم ولی افسوس نمی تونم

نه یه قاصدک تو جاده که بشه همسفرمن

ندونستم که جدایی شده فصل آخر من

توی هر گوشه ی این شهر ، دارم از عشق تو یادی

می سوزونه منو یاد دلی که به من ندادی

می رم و گم می شم آخر تو غروب دشت غربت

نمی تونم که بمونم توی شهر بی محبت

دانلود کنید

ترانه : گله

آهنگساز و خواننده : سیاوش قمیشی

عجب ای دل عاشق                تو هم حوصله داری

تو این سینه نشستی                   هزار تا گله داری

یه روز عاشق نوری          یه روزی سوت و کوری

یه روز مثل حبابی                 یه روز سنگ صبوری

پر از شک و هراسی                  همیشه بی حواسی

پر از حرفی و خاموش                یه قصه و فراموش

پر از راز نگفته                        یه کوله بار بر دوش

یه بی طاقت خسته                           به انتظار نشسته

یه روز رفیق راهی                             سفر پای پیاده

به اندازه ی عشقی                          پر از حرفای ساده

واسه روزای رفته                        سفر قصه ی خوبه

چراغ روشن راه                                 قشنگی غروبه

دانلود کنید

طاقت بیار می شه شنید ، خندیدن دلخواه رو

تو زنده می مونی رفیق ، طاقت بیار این راه رو

طوفان و پشت سر بذار ، اون سمت ما آبادیه

این زمزمه تو گوشمه ؛ فردا پر از آزادیه

طاقت بیار رفیق ، دنیا تو مشت ماست

طاقت بیار رفیق ، خورشید پشت ماست

طاقت بیار رفیق ، ما هردو بی کسیم

طاقت بیار رفیق ، داریم می رسیم

دنیا اگه تاریک شد ، دستای فانوسو بگیر

بامن بیا با من بیا ، چیزی نمونده از مسیر

سرما و سوز برف رو آهسته پشت سر بذار

امروز وقت خواب نیست ، ما باهمیم طاقت بیار

طاقت بیار رفیق ، دنیا تو مشت ماست

طاقت بیار رفیق ، خورشید پشت ماست

طاقت بیار رفیق ، ما هردو بی کسیم

طاقت بیار رفیق ، داریم می رسیم

دانلود کنید

ترانه : یه دشت سرسبز

آهنگساز و خواننده : سیاوش قمیشی

یه دشت سرسبز ، یه رود پرآب

یه سد محکم ، داشتیم تو سیلاب

ما از خوشی ها دلامون آزرد

سد و شکستیم ، دنیا رو آب برد

حالا از اون در و دشت

چیزی نمونده باقی

انگار از این میخونه

صد ساله رفته ساقی

حالا غم ما قد یه دریاست

جایی که باید دل به دریا زد همین جاست

نه کار ایناس ، نه کار اوناس

از این و اون نیست

از ماست که برماست

دانلود کنید

     ترانه ی «فرنگیس» طبق اطلاعات فعلی من، توسط دو خواننده اجرا شده؛ابتدا توسط زنده یاد«عماد رام» و بعد توسط «سیاوش قمیشی» .

     قصد ندارم ضعف و قوت های این دو اجرا رو بیان کنم. فقط به چن تا نکته اشاره می کنم:

     اول اینکه: ظاهرا این ترانه بر اساس یه ملودی محلی ساخته شده.دوم اینکه: تو اجرای «عماد رام» ، این دو بیت :

من روی هر دیوار غمگین اسمتو با اشک میشونم

من توی هر کوچه ی غمگین دیوونه ای بی آشیونم

خونده شده ولی تو اجرای «سیاوش قمیشی » نه.

     سوم اینکه:هردو اجرا توسط خواننده هایی خونده شده که خواننده ی صرف نیستن و آهنگسازن و آهنگ ترانه رو هم خودشون ساختن.

شب ، شب که می شه تو کوچه ی غم اشک من می شه ستاره

من ، چشماموبه ابرا می دم آسمون ، بارون می باره

می خونم آخ که دیگه فرنگیس عشق تو داغونم کرد

به کی بگم که چشمات تو غصه زندونم کرد

دلم شده دیوونه

خدا خودش می دونه

کوچه دلش می گیره

سکوتشو می شکونه

پنجره ها با فریاد

می گن کی باز می خونه

می خونم آخ که دیگه فرنگیس عشق تو داغونم کرد

به کی بگم که چشمات تو غصه زندونم کرد

من روی هر دیوار غمگین اسمتو با اشک میشونم

من توی هر کوچه ی غمگین دیوونه ای بی آشیونم

می خونم آخ که دیگه فرنگیس عشق تو داغونم کرد

به کی بگم که چشمات تو غصه زندونم کرد

دلم شده دیوونه

خدا خودش می دونه

کوچه دلش می گیره

سکوتشو می شکونه

پنجره ها با فریاد

می گن کی باز می خونه

می خونم آخ که دیگه فرنگیس عشق تو داغونم کرد

به کی بگم که چشمات تو غصه زندونم کرد

     همیشه اعتقادم این بوده که هنر فرهنگ سازی«سیاوش قمیشی»،فراتر از هنر خوانندگی و حتی آهنگسازیشه.هنری که متاسفانه،خیلی از هنرمندای برجسته و صاحب سبک ما ندارن.منظورم از«فرهنگ سازی»،در درجه ی اول،«اصل ونسب داشتن» و در درجه ی دوم ،«نوآوری»یه. و اگه بخوام کمی باکلاس تربگم ؛ می شه گفت «اصل ونسب داشتن»،همون «سنت» و«نوآوری»، همون «مدرنیته» س.به نظرمن، تو موسیقی پاپ و حتی سنتی،ما به هردوی اینا درکنارهم نیازداریم.«سنت» به تنهایی،حاصلی نداره جز،درجازدن.و«نوآوری» ی صرف هم ، حاصلی نخواهد داشت جز ، بی پشتوانه گی و بی ریشه گی.البته ما مدتهاس که زمزمه هایی می شنویم به اسم «موسیقی تلفیقی»که زمین تا آسمون با چیزی که مدنظر منه فاصله داره.اینکه ما موسیقی دو کشور با فرهنگ مختلف ،یا موسیقی سنتی وپاپ یه کشور رو با هم ترکیب کنیم حاصلی نداره جز یه اثر تفکیک پذیر و جداشدنی. یعنی به راحتی می شه «سنت » و«مدرنیته» ی اون اثر رو از هم جداکرد.هنر واقعی اینه که بتونیم «سنت» و«مدرنیته» رو به گونه ای در کنارهم قرار بدیم که قابل تفکیک نباشن.یعنی به جای ادغام، با هم یکی شده باشن.

     ترانه ی «خواب بارون»، به اعتقاد من از این قبیل کاراس. من از همون دفعه ی اول - یعنی سالها پیش - که این ترانه رو شنیدم تا به امروز دارم دنبال ریشه ی این ترانه ی کاملا مدرن وامروزی می گردم. هنوز که هنوزه فکر می کنم این ترانه با وجود لحن محاوره ای ش ، می بایس یه ربطی با « حافظ» داشته باشه.هنوز که هنوزه فکر می کنم اونی که دل «سیاوش قمیشی»،«طاقت دوریشو نداره» شاید « شمس تبریزی» باشه که عشقش، «مولانا» رو دربدر و دیوونه کرد.هنوز که هنوزه به خودم می بالم که این ترانه رو شنیدم و نشنیده از دنیا نمی رم. هنوز که هنوزه دارم با این ترانه ، زندگی می کنم. هنوز که هنوزه دارم با این ترانه می میرم!

     «سیاوش قمیشی» از معدود خواننده هاییه که مقبولیت عامه پیدا کرده وتقریبا همه دوستداران موسیقی در مورد آثارش اتفاق نظر دارن.«سیاوش» تو آثارش قلب مخاطب رو تو دستش می گیره و اونو وارد دنیای زیبا وپر رمزو راز ترانه های خودش می کنه.من اعتقاد دارم «سیاوش» با هر طرز فکر واعتقاد ومنشی که داره دارای روح بزرگیه وهنر موسیقی را عمیقا درک کرده وغرق هنرخودش شده.

     درباره سیاوش بعدها بیشتر می نویسم. فعلا متن یکی اززیباترین ترانه هاشو که اسمشم« هدیه »س پیشکش می کنم.به امید سرافرازی وماندگاری هرچه بیشتر این هنرمند بزرگ: